Dat je na een dag hard werken naar een cursus gaat. Ja die baas van me heeft het in de bol. Leren zullen we, terug naar de schoolbanken! Had ik maar een vak geleerd denk ik dan, waarom ben ik niet gewoon metselaar geworden?

Lekker lijkt me dat. Buiten in de zon met een bak specie en een setje stenen muurtjes maken. Na een halve meter met het broederschap een sigaret roken. Tegen de keet aan leunen en wat staren over pleinen en door straten. Dan weer hier, dan weer daar. Om tien uur koffie in een houten keet. Op houten bankjes, koffie uit een grote metalen kan vol deukjes en krassen. Stoffige vloer en een radio op het plankje.

Waarom ben ik geen steigerbouwer. Met een pickup naar het te schilderen huis rijden, en vanaf scratch een steiger opzetten. Zeulen en smijten met metaal, zwieren tussen speilen en het uitzicht op grote hoogte. Hard werken, resultaat en moe maar voldaan weer naar huis.

In alle vroegte opstaan. Werken, een cursus en uiteindelijk om 20:00 in de trein terug naar Zwolle. Een lege coupe, rust en staren door het raampje. Schoenen uit en met de sokken op het bankje tegenover me. Alleen in een vierzitje. Liggen, hangen en wat slapen. Maar dan, toen was daar Amersfoort. De trein stopt en overstappers sprinten het perron over. Gedaan met de rust, kinderen en pubers in grote getalen. Een dagje uit met de klas en nu weer terug naar huis. Schreeuwen, krijsen en motherfukkin ringtones galmen door de coupe. Kaartjes leggen, over de bankjes klimmen, blikjes cola en openscheurende zakken snoep. Krakende zakken chips en vermoeide pabo studentes.

Drie kwartier later ben ik thuis. Verrot op zoek naar m'n bed, morgen weer de geeikte paden, een weinig nieuwe dag van werken...