een laatste gedachte
En toen was het juni, de zon staat aan de hemel en uw publicist zit binnen. Achter een toetsenbord schrijft hij voor justathought. Zijn kindje, zijn digitale thuishaven en plek van plezier. Onlangs vierde ze haar verjaardag. Justathought is twee jaar onderweg. Twee jaar observaties, melancholie en zouteloze grappen. Af en toe een lifelog, een enkel boek werd besproken. Een blog over schieronmenselijk Ens, het schitterende Zwolle en de mensen in de straat. Over de schoonheid van een vijver, een pilsje in de kroeg of een ergernis in de trein. Over gewoonte, afzien en het genot van koffie in de winter. Over het wachten op de tram, het leven van alledag en Adrie Vermeer. Over alles en niets. Twee jaar justathought en toen was daar het einde. Uw publicist zit aan zijn schrijftafel, en laat het doek vallen. Tijd voor de laatste gedachte. De laatste dans, een laatste schrijfsel. Dit theater sluit zijn poorten.
Ik was een schrijver zonder boek, schreef verhalen. Lange verhalen en korte exemplaren, maar uw publicist wilde meer. Wilde schrijven, dagelijks oefenen. Dagelijks spelen met zinnen op zoek naar vorm en stijl. 'Oefening baart kunst en met de ritmiek van een weblog vloeien de zinnen straks samen in een roman.' De roman is nog steeds in wording, dagelijks oefenen bleek leuker dan gedacht. Schrijven in korte schetsen, lezers en reacties, iets vertellen aan een publiek. De blogosphere is lang zo gek nog niet.
Is uw publicist uitgeschreven? Justathought hangt aan de wilgen maar schrijven zal ik blijven. Kinderen groeien op, worden volwassen en sterven. Nieuwe kinderen worden geboren. Justathought is klaar, iets nieuws zal komen. Alle lezers, linkers, lurkers, en reageerders: Uw publicist dankt u van harte! U hoort van mij.
justathought - vrijdag, juni 08, 2007
15 voeg iets toe!:
Nee! Niet stoppen! Wij, de lezers, verbieden je te stoppen! Toch, mede-lezers? (Allemaal: "Ja!")
Hee Herman,
Dat kun je niet maken!!! Jammer, ik ben echt een trouwe lezer! Elke dag check ik of je wat hebt geschreven.
Zonde hoor, wat moet ik nou doen in de loze kwartiertjes op het werk!
Kus liesbeth
Niet stoppen, dat zou zonde zijn. leef vanuit je talenten, die heb je niet voor niets gekregen. Jouw stukjes zijn de moeite waard. So keep on writing!
Ik kan me goed voorstellen hoe jij dat ervaart. Ik heb dat soms ook. Meestal kom ik weer terug, en sneller dan ik had verwacht. Schrijvan kan je wel. Ik hoor nog wel eens van je, lijkt me zo. Succes!
wat gebeurt er in blogland? weer één van de goeie bloggers die er mee stopt! Jammer, maar toch respect voor je beslissing. Het ga je goed, in al wat je verder zult doen.
En wie weet ... herrijst Just a thought ooit eens en ooit ergens.
Een verbod lijkt mij ietwat te ver gaan...doch...als ik het zou kunnen uitvaardigen, zou ik het zeker doen! *snik*
Boeken! Ga je boeken doen?
Heb je er alvast één verkocht!
Doe maar.
Nou, als er weer een nieuw kindje wordt geboren, licht me dan even in.
Altijd jammer als een van mijn favo weblogs er de stekker er uit trekt.
Neem je tijd. Ik wacht wel af... Ik hoop je weer te lezen binnen kort. Er valt nog veel te schrijven over al het moois om ons heen... Later dan maar!
Hartelijk dank voor al het leesvoer... ben benieuwd hoe en wat we gaan horen van je.
haha.. stoppen.. met een weblog?
we horen nog van je!
(stoppen met roken is makkelijker)
Dank voor het verzamelde proza van de afgelopen tijd. Tot een volgend avontuur!
Een nieuwe uitdaging en schrijffase dus! Ik wens je veel plezier. Zo tussen de zinnen door las je al veel langer dat dit eraan zat te komen. Geen schok dus, maar altijd jammer :) Weblogs zijn zo lekker levendig. Een boek is waardevoller, maar ook statisch. Succes!
Ik hoop trouwens dat er een beetje Adrie Vermeer in je boek zit. I love him :)
Ik zal proberen je te blijven volgen....heb altijd genoten van je schrijfsels.
Een reactie plaatsen
<< Home