Op dit weblog las ik over het begrip lucid dreaming, de lucide droom. A lucid dream? Maar publicist, vertel, wat is dat? Natuurlijk zou ik ter beantwoording van deze vraagstelling mijn intelectuele bagage kunnen raadplegen, zodoende een helder antwoord te formuleren, echter: Laten we het eens aan een ander vragen:

Wikipedia verteld ons met graagte: Een lucide droom is een droom waarbij de dromer zich bewust is van het feit dat hij droomt. Het begrip is geintroduceerd door de Nederlandse schrijver Frederik van Eeden. Met 'lucide' verwees hij naar de heldere staat waarin de dromer zich bevindt.

Bij een hoge mate van luciditeit heeft de dromer in de gaten dat de gebeurtenissen zich in zijn hoofd afspelen, dat er geen echt gevaar dreigt, dat hij in werkelijkheid in bed ligt en ieder moment wakker kan worden. Bij een lage mate van luciditeit is de dromer zich bewust genoeg om de gebeurtenissen te sturen, maar onvoldoende om zich te realiseren dat ze niet echt zijn.

Cool, bedankt en een pak van m'n hart. Al even dacht ik langzaam af te dwalen tot waanzin, tot gekte en schier onmenselijke buitensporigheid. Het lijkt dus mee te vallen en vaker voor te komen.

Ik zit in de trein en dommel in slaap. Nooit meer lees ik een boek, nooit meer drink ik er koffie. De weken doen slijten en het lichaam doet mee, we liggen hangen en starten een lucide droom. Telkens weer kijk ik uit het raampje en zie dingen komen en gaan die er niet zijn. Ik weet dat ik droom, dat die bergen er niet staan. In de spiegeling van het raam zie ik een man in een rode trui. Ik weet dat ik droom en alweer hou ik mezelf bezig met dat grappige visuele effectt: De ogen plots openen en de rode trui zien veranderen in de dame die er daadwerkelijk zit.

Lucide dromen; leuker dan gratis kranten, sms en dure kopjes koffie van de Kiosk. Zoek een baan op afstand en reis met de trein. Raak vermoeid, plof neer en go lucid dreaming.