Uw publicist is er klaar mee. Klaar met de ranzigheid van teer en nicotine. Klaar met het zinloze roken waar nog amper van genoten word. Vroeger smaakte het nog wel eens ergens naar. Een paar dagen niet roken en dan op vrijdagavond een sigaret opsteken. Lekker, bij een pilsje in de kroeg.

Heden ten dage is het schering en inslag. Uit bed, douchen en bij de eerste Senseo de eerste peuk richting longen begeleiden. Tas pakken, deur uit en hup nog een sigaret. Altijd en overal roken, het smaakt nergens meer naar, is ronduit smerig maar toch ga je ermee door. Naar bed gaan over vijf minuten, eerst nog de verplichting van de sigaret.

Je loopt de stad in, opgetogen met je gezicht in de zon. Uit je pakje haal je een Marlboro en hangt hem tussen je lippen. Dan schrik je, aansteker vergeten, geen geld bij me. Ik kan niet roken, het zweet breekt je uit. Nog een keer ga je tegen beter weten in je zakken door. Nee fuck heb geen vuur, snel iemand vragen dan maar. Paniek zaaiende verslaving waar ik vanaf wil.

Een dag bezig, nog maar kort onderweg maar overtuicht van succes. Een hongerig gevoel en een licht trillend handje (sic). Ik herinner me een periode van negen maanden dat ik gestopt was. Ik rookte vervolgens een sigaret in het weekend, dacht dat ik het kon maar stond al snel weer rokend bij de tramhalte. Zonde. Ik herinner me fitheid, gezondheid, energie en rust. Ga de fout niet meer maken, voor altijd klaar met roken.